Gdy Babcia i Dziadek idą do przedszkola,

chociaż lat kilka już nie są dzieciakami,

to pewny znak, że dziś jest Ich Święto

i że przybyli by uczcić je z nami.

Usiądź Babciu na widowni,

Dziadka weź pod rękę,

wyrecytuje wnuczka wierszyk

 i wnuczek zaśpiewa piosenkę.

A gdy skończone jest przedstawienie

i gdy przebrzmiały już brawa,

wnuk prosi Babcię, a wnuczka Dziadka

i tak zaczyna się wspólna zabawa.

Po zabawie śpiewamy gromkie „sto lat” i wręczamy upominki,

Babcia z Dziadkiem są szczęśliwi a dzieci mają dumne minki.

Teraz do stołu zapraszamy, gdzie pyszności mnóstwo czeka,

słodkich ciast wspaniały zapach kusi już z daleka.

Wszystko, co dobre szybko się kończy,

każdy z nas o tym zawsze pamięta.

A my pamiętamy także o tym,

aby kochać Babcie i Dziadków

NIE TYLKO OD ŚWIĘTA